Bedrijven die niets te melden hebben zijn er slecht aan toe

Ongelooflijk, maar waar; er zijn nog steeds ‘communicatieadviseurs’ die tegen hun opdrachtgevers zeggen dat ze wel écht iets te melden moeten hebben als ze naar buiten willen treden. Ze geloven gewoon niet dat je op ieder willekeurig moment ongestraft aandacht kunt claimen bij je doelgroep. ‘Ja, als je wilt dat we een persbericht versturen, moet je maar zorgen dat je een goed verhaal hebt.’ Ze durven het met droge ogen te zeggen. Tegen hun baas nota bene!

Iedere organisatie heeft elke dag iets te melden! Misschien niet iedere dag iets dat iedereen op dat moment interesseert, of iets dat journalisten als ‘nieuws’ zouden bestempelen… maar dat hoeft ook he-le-maal niet!! Maar als je wilt beweren dat je organisatie helemaal niemand ook maar iets te melden heeft, dan zet je jezelf en je bedrijf buiten spel. Het maffe is; het gebeurt nog steeds iedere dag.

De denkfout die veel wordt gemaakt is dat er vaak geen actuele aanleiding is, om te communiceren. En die moet er zijn, anders heb je geen alibi. En als je zonder geldig alibi iets doet, ben je in overtreding. Sommige PR-mensen denken schijnbaar dat ze de taak hebben om hun organisatie te behoeden voor overtredingen. En dat terwijl hun werkelijke taak nou juist is om een alibi te verzinnen. Maar nee, dat laten ze aan de marketeers over (productintroducties, promotionele acties die worden gelanceerd), aan de collega’s van business development (strategische partnerships die worden aangegaan, nieuwe marktsegmenten die worden betreden, internationale expansie), aan de CEO zelf (initiatieven die vanuit de directie worden ingezet).

Traditionele PR-mensen denken teveel als journalisten. Onder journalisten geldt een ongeschreven regel dat ze zelf geen ‘actie’ creëren, maar de actie volgen. Veel journalisten maken vroeg of laat de overstap naar een PR-functie. Directies van bedrijven hebben lange tijd gedacht dat dat een voordeel was. Ex-journalisten weten immers als geen ander wat journalisten interesseert, hoe ze denken en hoe ze werken. Dat gaf het prettige gevoel dat de media effectief bewerkt konden worden. Toegang gegarandeerd en positieve aandacht krijgen was dan alleen nog een kwestie van primeurtjes gunnen aan bevriende perscontacten.

Er zijn organisaties die helemaal nooit in het nieuws komen, maar dat WEL WILLEN. En er zijn organisaties die hartstikke vaak in het nieuws komen (om de verkeerde redenen), maar dat eigenlijk helemaal niet willen. Dat zijn meestal organisaties die op zoek gaan naar ‘creatieve PR-mensen’.

Creatieve PR-mensen creëren mogelijkheden. Ze verzinnen hoe een bedrijf (vaker en beter) in contact kan komen met z'n doelgroepen. Of ze bedenken hoe zo snel mogelijk een eind kan worden gemaakt aan ongewenste publiciteit. Dat zijn PR-adviseurs die juist meedenken met hun opdrachtgevers over naar buiten gerichte initiatieven en over het opbouwen van momentum. Juist als er schijnbaar niets gebeurt. Juist als de aanleiding zich nog laat raden. Juist dan kunnen organisaties hun slag slaan. Maar ja, dan moet de afdeling communicatie er wel zin in hebben natuurlijk…

Ewold heeft ook een eigen website: www.bmcw.nl en een eigen hyvespagina www.ewoldhyves.hyves.nl